کسی مرا نشناخت.همه گفتند هر کس که میمیرد فراموش میشود.

من زنده ام و سخت فراموش شده ام...و غم این فراموشی مرا میکشد.

من میخواهم و میروم . میمیرم....

فقط خاطره ام میماند که او هم خواهد مرد....

و فریاد بلند من که میگویم:

خداحافظ....من رفتم....من مردم......

...............................

باید تو رو پیدا کنم ..

 شاید هنوزم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی . . .

 تقدیر بی تقصیر نیست !

با اینکه بیتاب ِ منی . .

 بازم منو خط می زنی !

باید تو رو پیدا کنم ، تو با خودتم دشمنی !!

کی با یه جمله .. مثل ِ من می تونه آرومت کنه !؟؟؟

 اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه !؟

دلگیرم از این شهر ِ سرد..

 این کوچه های بی عبور

وقتی به من فکر می کنی ... حس می کنم از راه ِ دور !

 آخر یه شب این گریه ها

 سوی چشامو می بَره ..

 عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره !

باید تو رو پیدا کنم !

 هر روز تنهاتر نشی !!

 راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی !

 . . ...................................................................

چه کسی خواهد دید مردنم را بی تو؟؟؟؟

وقتیکه مثل شراب مست مستم میکنی
عاشق عشق میشم می پرستم میکنی
وقتیکه به من میگی جون من بسته به جونت
منو آروم میکنه اون صدای مهربونت
نمیدونم که چرا دوباره دیوونه میشی
خراب و ویرونه میشی
بتی که داغونه میشم
ابری که گریونه میشم وای

نمیدونم که چرا دوباره دیوونه میشی
دوباره دیوونه میشم
دوباره دیوونه میشی
دوباره دیوونه میشم
دل غمگین منو باز تو آروم میکنی
میشکنه طلسم غم
آخه جادوم میکنی آخه جادوم میکنی
دل غمگین منو باز تو آروم میکنی
میشکنه طلسم غم
آخه جادوم میکنی آخه جادوم میکنی

وقتیکه تو بد میشی باز می بینم
دنیا رو سرم خرابه
می بینم که باز دارم دق میکنم
همه چیم نقش بر آبه
اما تامیخوام برم گریه کنون
سر به دیوارا بکوبم
باز به دادم میرسی به من میگی
عشقمی تو خوب خوبم
باز میگم عزیز من پا رو قلبم نمیذاره
مهربونه با منو اشکمو در نمیاره
باز میگم عزیز من پا رو قلبم نمیذاره
مهربونه با منو اشکمو در نمیاره

                                      تقصير من نيست!

!تقصير تو هم نيست

!من خيلي كوچكم ! و تو خيلي بزرگ

...

                     از تو گذشتن سخته با تو نبودن درد واسه من
                      زنده بودنم مرگه بدون تو و عشقت واسه من

وجود من ماله تو
قلبت تو هم ماله من

عزیزم رفتن تو مرگ منه دست های تو توی دستمه
نگو که باید جدا شیم نبود تو نبود منه
بدون تو کم میارم تا پای جون دوستت دارم
اگه تو از من جدا شی امید موندن ندارم
واسه با تو بودن زندگیمو باختم یه کلبه ای ازعشق واسه ی تو ساختم
من عاشق تو بودم عاشق تو هستم درهای دلم رو روی همه بستم من

زندگیم تا الان همش بوده عذاب و بس
یاد گرفتم که برم جلو عصا به دست
حس میکردم که به انتها رسیده طاقت
خودمو رها کردم و زدم به سیمه آخر
فکر میکردم تموم شده دیگه دوره پاکی
وقتی دیدمت فهمیدم تو این کره خاکی
میشه هنوز هم دوست داشت و عشق نمرده
فهمیدم اینو که زندگیم چشم نخورده
من عشق رو با تو میخوام چونکه تو دل بقیه مرد
این دل سادم شکست و بخیه خورد
باید که نور این دلم حالا بتاب رو تو
عوض نمیکنم با غریبه یه تار مو تو
آدم ها دلمو شکستنو اینو یادم دادن
که دیگه خودمو قایم بکونم از عالمو آدم
میخوام بیای چون پناه دل خستم باشی
پس بی تو میدونم زندگیم از هم پاشیدست

رفتن تو مرگ منه دست های تو توی دستمه
نگو که باید جدا شیم نبود تو نبود منه
بدون تو کم میارم تا پای جون دوستت دارم
اگه تو از من جدا شی امید موندن ندارم

من وتو با همه فرق داریم اینو خودت هم میدونی
اگه تو بری میمیرم تو بگو که با من میمونی
دارم از چشات میخونم که حالا منتظر یه مرده
مردی که همه احساساتش منحصر به فرده
همه درد های من توی بغض صدامه آره
داستان زندگی همچنان ادامه داره
ولی بسته تک و تنهایی ادامه دادن
میخوام منم بگم تو آسمون یه ستاره دارم
غرور رو میذارم کنار پس بذارتو بگی
که مثل تو پیدا میشه از هزارتا یکی
دل من بدجوری بی تابه به خاطر با تو بودن
تو رو میخوام با تمومه وجود و تارو پودم
میدونی کلی منتظر موندم تا شبی که بهم بگی
از اینجا به بعد تویی واسم شریک زندگی  

...........

رفتن تو مرگ منه نگو هیچ وقت که باید از هم جدا بشیم

اگه تو نباشی دیگه امیدی ندارم میدونی که من تو با همه عشق ها فرق داریم

پس منتظرم میمونم شبی باید که بهم بگی توی تو زندگیم!!

یوسف آبودانی....

اگه هفت آسمون زیر پای من باشه  باغ زیبای بهشت  اگه جای من باشه

اگه هرچه حوریه همه دورمن باشن   یا که خوشگلا باهام همه هم سخن باشن

بخدا بی تو دلم پرازغمه            همه ی دنیا برام جهنمه  

اگه راه پیدا کنم به کهکشون         اگه شهرتم بشه ورد زبون

بپرستنم همه مثال بت            سوی من سجده کنن پیر جوون

بخدا بی تو دلم پرازغمه           همه ی دنیا برام جهنمه

باتو درصحرای گرم برهوت       روزشب تشنه توی کویر لوت

آفتاب داغ تحمل میکنم          کوچه رو پراز گل سنبل میکنم

آخه بی تو واسه من دنیا یه زدونه    اگه دورازتو باشم دلمن پریشونه

بخدا بی تو دلم پرازغمه             همه ی دنیا برام جهنمه

من از خورشید عشق تو جوونم       من از تو تو رو از خودم می دونم

بزار بتابه خورشیدت به جونم        بمون ای خود من تا من بمونم

ببین اوای تلخ گریه هامو               تویی فقط که میشنوی صدامو

تویی تنها که با من همزبونی            تویی که مثله زندگی می مونی

دلم تنگه نخون اواز رفتن               مثه مرگ برام از تو گذشتن

بیا دستم بگیر افتادم از پا                نذارجون بسپارم اینگونه تنها

تو که نیستی غم چشمام یه دنیاست     دلم سیاه تراز تموم شبهاست

بیا بشکن طلسم این شبا رو               بیا نابود کن این سایه ها رو

دارم از  دست میرم چاره ای کن        بگو باشم فقط اشاره ای کن

                            دلم تنگه نخون اواز رفتن!!!                  

نام من سرباز کوي عترت است ، دوره آموزشي ام هيئت است ...!!!    

من یه قلبم که هنوزم میزنه برای عشقت

زندگیشو جاگذاشته تو ماجرای عشقت

قلبم میزنه برای عشقت............

تو یه اسمی که همیشه میمونه تو خاطراتم

جاگذاشتی پریدی من هنوزتوماجراتم

من!!!!من یه دل داده خسته تو کتاب های نبسته

توی عکس یه عروسک که تو آینه نشسته

کاش دلش نیاد زمونه برای ما کم بزاره

کاش دنیا مادوتارو سر راهم بزاره

کاش دنیا .....مارو برای یک بار هم که شدهکنار هم بزاره

نخل کوچولو

داستان چهار شمع

چهار شمع آهسته مي سوزند. محيط آنقدر ساكت بود كه  مي شد آنها را شنيد.

اولي گفت: «من صلحم! اما هيچكس نمي تونه من را روشن نگه داره. فكر كنم بالاخره خاموش شم.»نورش سريع كم شد و خاموش شد.

دومي گفت:« من ايمانم! اما به راحتي نابود شدنيم. بنابراين دليلي براي روشن موندنم وجود نداره.»وقتي حرفش تمام شد، نسيمي آمد و خاموش شد.

با ناراحتي شمع سوم به جاش صحبت كرد.« من عشقم! قدرت روشن موندن را ندارم. مردم فراوشم مي كنند و حتي به آنهايي كه بسيار نزديكند بي اهميت مي شن.»بدون آن كه صبر كند خاموش شد.

يك دفعه....

كودكي وارد اتاق شد و 3 تا شمع را خاموش ديد.”چرا اين شمع ها خاموشند؟ بايد تا ابد روشن باشند.“با اين گفته، كودك شروع به گريه كرد.

شمع چهارم گفت: ”نگران نباش. تا وقتي كه روشنم بقيه شمع ها را مي شه دوباره روشن كرد.“ من  اميدم.

با خوشحالي تمام، كودك با استفاده از شمع چهارم بقيه را دوباره روشن کرد

آتش اميد نبايد هيچوقت از زندگي تان بيرون برود.

.... و هر كدام از ما   مي توانيم

اميد، ايمان، صلح و عشق را در خودمان زنده نگه داريم.

نتقدم من سيدنا ومولانا صاحب العصر والزمان أرواحنا لتراب مقدمه الفداء بأحر العزاء بذكرى شهادة الإمام الحسين عليه الصلاة السلام .. وعظم الله أجورنا وأجوركم ..

سرت از پیکر پاکت که لب تشنه بریده
بدنت را که به خاک سیه کشته کشیده

به لب آب روان کشته ی لب تشنه که دیده
چه بود جرم و گناهت که مرمل به دمائی

تن عریان تو خونین به زمین در بر زینب
شده در لجه ی خون غرق مه انور زینب

نبود بی تو دگر تاب و توان یاور زینب
چه کند خواهر افسرده به هنگام جدایی

يَا كَرْبَلا أفيكِ يُقْتَلُ جَهْرَةً          سِبْطُ المطَهَّرِ أنَّ ذَا لَعَجِيبُ

بابا امان از دست پشه ها هرجا میری هستن....

دیشب خاستم بخابم مگه این پشه ها گذاشتند ولک

از بس ویز ویز کردن نتونستم بخابم مجبور شدم با پشه کش

کشیک بدم تا بیاد تا اومد زدم فرستادمش اون دنیاخدارحمتش کنه

ولی خیلی جالبه ها یه روز یکیشونو گرفتم بهش گفتم ولک چرا

زمستون ها پیداتوئن نیستگفت نه اینکه تابستون ها اخلاقتون

خوبه که زمستون ها بیاییم

این پشه ها هروز درحال جنایتن ولک آخی تا کی باید بشینیم

ببینم این پشه های خون خوار از صیح تا وقتی تا خرخره خون خوردن

و سنگین شدن از دربزورکی بیرون میرند پی کارشون !!!آخه کی این

جنایتو تحمل میکنه....ها بگو ببینم...ها

راستی یادم رفت یه سوال بنظر شما پشه ها شبها کجا میخابند؟؟؟

نخل کوچولو

ا گه فکر کردي بري، قيد چشاتوميزنم.......

اگه فکر کردي ازت به آسوني دل ميکنم . . . . براي اولين بار تو عمرت يه فکر درست کردي

تو آسمون قلبم... بهت گفتم ستاره..... به صد تا . اینو گفتم.. تو هم یکیش... بیچاره به اندازه تمام دست وپاهايم دوستت دارم  ارادتمند شما  مار ... دوست دارم يه سنگ بردارم و روي اون بنويسم:دلم برات تنگ شده و اونو محکم بکوبونم توي سرت تا بفهمي که فراموش کردن من چقدر سخت و دردناکه اگه آسمون بيوفته اگه زمين بلرزه  اگه خورشيد سياه شه اگه ماه به دو نيم شه اگه دريا صحرا شه . ........................... .

بدبخت داره قيامت ميشه.  نشستي جوک مي خوني!!

بيا به سختي هامون فکر نکنيم ، 
به زندگي فکر کنيم ، 
به بهار 
به عشق ، 
به بهشت ، 
به جهنم ، 
به درک ،
به تو چه، 
به من چه ، 
من حلیمه رو  طلاق نميدم

تو این فکرهم نباش

بي تو هر گز نمي توانم زندگی کنم

. . . . پس بيا با هم گور به گور بشيم...!!

چشمهاي تو مثل درياست... . . .  اجازه ميدي جورابامو توش بشورم؟

الهي تو خورشيد بشي و من زمين !! تا سالي 1 بار من دوره تو بگردم و تو هم سالي 365 بار دور من بگردي سرسبزترين سبزها تقديم تو باد . . . . . . .

سازمان پخش علوفه دام ..

آسمان را میخواهم برای عبور، جاده باریک است . ماه را میخواهم برای نور، راه تاریک است . تو را میخواهم برای نظافت ، عید نزدیک است یلا بیا خونه مادرم منتظرته از من هم نخا کار بکنم  که من میخام برم بیرون با جاسم پسرم!!!

از برای تو ای یوسف نازم
سخن جاودانه میسازم

گوئیا وصف توست در سخنم
من که عمری ترانه میسازم

عشق تو نخل کوچوولووی من است
گر سخن عاشقانه میسازم

از برایم بهانه لازم نیست
من سخن بی بهانه میسازم

گرچه نخل کوچوولوو با دزد نخلستان ناساز است!
لیک من با زمانه میسازم

قلی خان یار مهربان من است
که زمهرش فسانه میسازم

خواهم او را هم آشیان با خویش
هرکجا نخلستانی میسازم

گر شبی دوور ماند از نظرم
من یک نظر خصووصی میسازم

دوباره با یار دیداری تازه گشتن

 غمها برون بردن و باز او را ترک گفتن

  وای بر من که

  وای بر من که چه قدر میترسم از این غم دلسوز جدایی ها

  ای خدا یعنی من

  باید پشیمان باشم از این آشنایی ها !!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 تنها ترين من، تنها نذار منو . . . تنها سفر مکن، سفر مکن

اين دلشکسته ي از ياد رفته رو . . . ديوونه تر نکن . . .

چشماي خيس من، اين چشمه هاي تر، ديوونه ي توان

اي رود مهربون، از روز وصلمون، چيزي بگو به من

حرفي بزن گلم . . . من کم تحمّلم . . .

با گريه هاي تو، روزاي شادمو، از ياد مي برم

امّا چه فايده، مي ترسم عاقبت، از ياد تو برم

کم گريه کن گلم . . . من کم تحمّلم .

ـــــــــــــــــــــ یوسف آبودانی ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

آبی تر از آنم که بیرنگ بمیرم از شیشه نبودم

که با سنگ بمیرم من آمده بودم که تا مرز رسیدن همراه تو

 فرسنگ به فرسنگ بمیرم تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبم

 شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیرم!!!!